و اگر چيزى بسرعت دزديدند نيزه‌اى آتشين آنها را پى خواهد كرد : إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ . ملأ : ملأ گروهى را گويند كه بر نظر و عقيدهء واحد اجتماع كرده ، و چشمها را از هيبت و منظر خود ، و دلها را از عظمت و جلالت خويش پر كنند . و ملأ أعلى عاليترين اجتماعات مقدس جهانست ، كه محل اسرار وحى إلهى در آسمانها ميباشند . دحور : دحر بمعنى طرد و دور كردن است ، چنان كه در رمى جمرات گفتن اين جمله « اللهم ادحر عنى كيد الشيطان » مستحب است . واصب : در مفردات گويد : « وصب » بيمارى مزمن و دائمى را گويند ، و عذاب واصب ، عذاب دائمى است . طبرى براى اثبات اين معنى به اين آيه تمسك جسته است : وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً يعنى « دائما خالصا » بر خلاف پندار كسانى كه واصب را بمعنى دردناك دانستند . به نظر نگارنده : آيهء فوق شاهد اينست كه واصب بمعنى خالص مىباشد و مقتضاى خلوص هر چيزى دوام و بقاى او است . از باب نمونه اين آيه را خاطر نشان ميسازيم كه : أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ و بديهى است كه ايمان در صورتى كه از شوائب بىايمانى و ريا و از خرافات خالى و خالص باشد ، دائمى و پايدار خواهد بود . در ماديات جهان نيز چنانست : مانند طلا - چنان كه خالص باشد ، هميشه رنگ و خاصيت طلائى خود را حفظ مىكند ، و در صورتى كه با غير جنس خود آميخته باشد ، در هر دو جهت رو بنقصان ميرود .